31 Δεκεμβρίου 2006

Χωρίς σχόλια

Παραμονή πρωτοχρονίας διάβαζα τα λεγόμενα ενός μεγάλου ποιήτη για έναν άλλον μέγαλο αμότεχνό του. Αναφέρομαι στα δοκίμια που έχει γράψει ο T.S. Eliot για τον Δάντη. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα χωρίς σχόλια...

Από το δοκίμιο "Τι σημαίνει ο Δάντης για μένα", του 1950:

"Το καθήκον που επιβάλλεται στον ποιητή, στην προσπάθειά του να καταλάβουν οι άνθρωποι το μη κατανοητό, απαιτεί τεράστιο γλωσσικό πλούτο. Καθώς δε αναπτύσσει την γλώσσα, εμπλουτίζοντας την σημασία των λέξεων, διευρύνει κατά πολύ για τους άλλους το πεδίο της συγκίνησης και τις αντίληψης, διότι τους παρέχει τα λόγια με τα οποία μπορούν να εκφράσουν περισσότερα πράγματα."

Από το δοκίμιο "Δάντης":

κάτι σαν ορισμό της ποίηση μου μυρίζει εδώ...

"[...] η δύναμη να εγκαθιδρύεις σχέσεις ανάμεσα στα πιο διαφορετικά είδη ομορφιάς.

O quanto e corto il dire, e come fioco
al mio concetto!!

Ω πόσο λειψά τα λόγια, πόσο αχνά
για τα νοήματα μου!

Παράδεισος canto XXXIII, στ. 121-122.

και κάτι για στοχασμό για το τέλος:

Ζακ Μαριταίν (Jacques Maritain, 1882-1973) : Γάλλος ρωμαιοκαθολικός φιλόσοφος και θεολόγος

Ο Μαριταίν πιστεύει ότι η εξέλιξη της φιλοσοφικής σκέψης στην εποχή του οδήγησε την φιλοσοφία σε παρακμή και εκφυλισμό. Τα έργα του Λουθήρου, του Καρτέσιου και του Ρουσσώ αντιπροσωπεύουν την αποθέωση του υποκειμενισμού και της αυθαιρεσίας στον χώρο της πίστης, της σκέψης και της αίσθησης: Αυτά ακριβώς τα στοιχεία δημιούργησαν το σημερινό ηθικό και κοινωνικό χάος.

Καλές γιορτές :D και περιμένω αντιδράσεις :P

26 Δεκεμβρίου 2006

Διάφορα ενδιαφέροντα που ψαρεψα στο ιντερνετ

όταν ιστιοπλοείς στο διαδίκτυο, ανάμεσα σε ωκεανούς πληροφορίας... μερικές φορές αλιεύεις... κάτι ενδιαφέρον.

αυτές οι αποστολές (posts) λοιπόν θα είναι εν είδη μικρών αναφορών για το τι ψάρεψα τελευταία...

ελπίζω να σας ενδιαφέρουν:

1) http://www.geocities.com/ampelast/

μια πολύ μα πολύ καλή ανθολογία ελληνικής και ξένης ποίησης

2) http://giorgosmixos.blogspot.com/2006/08/mottetti.html
το ενδιαφέρον ημερολόγιο του Γιώργου Μίχου. εδώ ένα ποίημα του μοντάλε... ψάξτε το αξίζει τον κόπο...

Δυο ποιήματα του Montale

Παραθέτω παρακάτω δυο ποιήματα του ιταλού ποιητή Eugenio Montale. Ο Montale γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1896 στην Γένοβα.
Τα δυο ποιήματα που παραθέτω μπορώ να πώ ότι με έχουν παιδέψει. Δεν μπορώ να τα προσεγγύσσω σε ικανοποιητικό βαθμό και για αυτό τα μοιράζομαι μαζί σας, για να τα συζητήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις.
Δεν θα χρονοτριβήσω άλλο και θα τα παραθέσω:

Η Βεντάλια

Ut pictura... Τα χείλη που σε κάνουν να σαστίζεις,
τα βλέμματα, τα νεύματα κι οι ημέρες που κύλησαν,
πασχίζω να τα ακινητήσω εκεί σαν μέσα από το μάτι
ανεστραμμένου τηλεσκοπίου, βουβά
κι ασάλευτα αλλά πιο ζωντανά. Μια παράτα
ανθρώπων, μηχανών χάνονταν μέσα στον καπνό
που ράπιζε ο Εύρος, μα η αυγή την κοκκινίζει
μ' ένα ανασκίρτημα, σκίζει την καταχνιά.
Αστράφτει το μαργαριτάρι, κι η απόκρημνη
ζαλιστική αγκάλη ρουφά ασταμάτητα τα θύματά της,
ασπρίζουν όμως τα φτερά πάνω στα μάγουλά σου
κι ίσως η ημέρα σωθεί. Τα απανωτά κτυπήματα,
σαν φανερώνεσαι, οι λάμψεις, εκτυφλωτικές, οι μπόρες
επάνω σε ορδές! (Πεθαίνει άραγε όποιος σ' αναγνωρίζει;)

Ut pictura : σαν ζωγραφιά

Εύρος: Προσωποποίηση του Ζέφυρου

Τελικά για ποιαν μιλάει αυτό το ποίημα; Και ειδικότερα ο αινιγματικός για μένα τελευταίος στίχος...

Το δεύτερο ποίημα:

Το πέταγμά σου

Εάν προβάλεις στην φωτιά (κρέμονται
στο τσουλούφι των μαλλιών
και σε στολίζουν μ' άστρα
τα φυλαχτά)
σε διεκδικούν δυο λάμψεις
στο ρέμα που περνάει
απ' την αψίδα των βάτων.

Το φόρεμα κουρελιασμένο, οι θάμνοι
ποδοπατημένοι σπινθηρίζουνε πάλι
και το ιχθυοτροφείο των ανθρώπων - γυρίνων,
ξέχειλο, ανοίγει στ' αυλάκια της νύχτας.

Ω μην ταράζεις την μιαρή
όχθη, κι άσε τριγύρω τους φλεγόμενους
σωρούς και τον αψύ καπνό
πάνω στους επιζώντες!

Εάν σκορπίσεις την φωτιά (σταχτο -
κίτρινα τα μαλλιά
πάνω στην ρυτίδα που απαλή
εγκατέλειψε τον ουρανό)
πως θε να μπορέσει το χέρι των μεταξωτών,
των πετραδιών, να ξαναβρεί μες στους νεκρούς
τον εμπιστό του;

Ελπίζω να προβληματιστούμε πάνω σε αυτά.

Περιμένω τα σχόλιά σας.

17 Δεκεμβρίου 2006

none

Συμφωνώ ότι είναι μία πολύ καλή ιδέα και συγχρητήρια για την πρωτοβουλία, Θωμά, και σε όσους σε βοήθησαν, αν σε βοήθησε κάποιος. Είμαι ενθουσιασμένη που τώρα θα μπορώ να παρακολουθώ τις δραστηριότητες της ομάδας από το εξωτερικό...!

Θα ήθελα να προτείνω ως μία πιθανή μελλοντική επιλογή για ανάγνωση από την ομάδα, τη συλλογή ποιημάτων του Τζέιμς Τζόυς. Είναι δυσεύρετο βιβλίο και το πέτυχα τυχαία σε ένα βιβλιοπωλείο στην Κέρκυρα, τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε- και λέω τυχαία, γιατί επρόκειτο για ένα βιβλιοπωλείο που είχε ότι πιο ασυνήθιστο βιβλίο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, έως και το ελληνο-αρβανίτικο λεξικό που είχε γράψει πριν δύο αιώνες περίπου ο Μάρκος Μπότσαρης. Αξίζει να το διαβάσει κανείς γιατί μας δίνει μια ιδέα για το ποιον δρόμο θα είχε ίσως πάρει η ποίηση, εάν ο Τζόυς είχε αποφασίσει να ασχοληθεί πιο σοβάρά με αυτήν, παρά με την πεζογραφία.

Καλή συνέχεια με την ομάδα παιδιά...

Αθηνά, ''εκ Ουαλλίας''

16 Δεκεμβρίου 2006

Το λογοτεχνικό καφενείο ανοίγει τις πόρτες του

Το λογοτεχνικό καφενείο (ή σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή cafe literaire) ανοίγει σήμερα τις πόρτες του.

Στο blogg αυτό θα δημοσιεύονται κατ' αρχάς οι ανακοινώσεις της λογοτεχνικής ομάδας φοιτητών του πανεπιστημίου πατρών.

Η λογοτεχνική ομάδα αποτελείται από νεαρά άτομα (φοιτητές και μη) που συναντιόμαστε κάθε

Τετάρτη στις 10:30
και κάθε

Σάββατο στις 7:30

στο στέκι των Πολιτιστικών Ομάδων Φοιτητών του Πανεπιστημίου Πατρών, σ' ένα κτήριο που βρήσκεται στο κέντρο της Πάτρας

Αλεξάνδρου Υψηλάντου 121.

Στην ομάδα είναι ευπρόσδεκτοι να παρακολουθήσουν και να σημμετάσχουν όσοι (φοιτητές και μη) ενδιαφέρονται για την λογοτεχνία σε κάθε της έκφανση.
  • Ποίηση
  • Μυθιστόριμα
  • Διήγημα
  • Θέατρο
  • Σενάριο
  • Λιμπρέτο
  • Φιλοσοφία

Η λογοτεχνική ομάδα είναι ένα μέρος όπου διβάζουμε και συζητάμε για κείμενα που έχουμε διαβασει καθώς και για κείμενα που έχουμε γράψει. Είναι μια καλή ευκαιρία για να μοιραστούμε τις προσωπικές μας δημιουργίες και να συζητήσουμε πάνω σε αυτές.

Αυτά τα λίγα για την λογοτεχνική ομάδα. Όπως ενδιαφέρεται είναι ευπρόσδεκτος.

Κατά δεύτερο λόγο, εκτώς από τις ανακοινώσεις της λογοτεχνικής ομάδας αυτό το blogg φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα σημείο δικτυακής συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων και προβληματισμών πάνω σε θέματα λογοτεχνικά.

Αυτά τα λίγα σε πρώτη φάση...

και θα κλείσω την πρώτη αυτή αποστολή με ένα ποίημα του τσέχου ποιητή jaroslav seifert

Τραγούδι

Άσπρο μαντίλι ανεμίζει
όποιος φεύγει και δεν μετανιώνει,
κάθε μάρε κάτι τελειώνει,
κάτι εξαίσιο τελειώνει.

Το ταχυδραμικό περιστέρι φτεροκοπά
στον αέρα, όταν γυρίζει στη φωλιά του,
με ελπίδα ή χωρίς ελπίδα καμιά
πάντα ο καθένας γυρίζει στην φωλιά του.

Σκούπησε τα δάκρυα σου
και χαμογέλασε με μάτια κλαμένα,
κάτι αρχίζει ολοένα,
κάτι εξαίσιο αρχίζει ολοένα.

Ανακοίνωση

Σήμερα Σάββατο 16 Δεκεμβρίου η Συναντηση θα αρχίσει στις 7:30 το απογευμα.

Το θέμα της συζήτησης σήμερα θα είναι ελεύθερο.