28 Ιουλίου 2007

Best of Primitives

Μαδαγασκάρη
ΧΑ'Ι'Ν - ΤΕΝΥ

3
...Όποιος για την αγάπη του πεθαίνει,
μικρός κροκόδειλος είναι που τον τρώει
η μάνα του: γυρίζει σε κοιλιά που καλά ξέρει.

8
Τη φευγάτη εποχή νοσταλγεί το πουλί.
Εγώ νοσταλγώ τη φευγάτη μου φίλη.
Νερό στο χέρι της φίλης σου να πίνης,
ιδιοτροπία ερωτική 'ναι, κι όχι δίψα.

ΜΑΝ - Νοτιοανατολική Ασία
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

2
Στο χωριό της Ανατολής πετά, πετά μια πεταλούδα.
Στης Δύσης το χωριό, τρέμει, τρέμει στον άνεμο ένα άνθος.
Του λουλουδιού το χυμό λαχταρά κείνη η πεταλούδα,
μα τη γλυκύτητά του ολόκληρη δε θα τη γνωρίση,
παρά μόνο βαθιά όταν χωθή ως μέσα στην καρδιά του.


ΚΑΜΠΟΤΖΗ
ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ

Μελαγχολία, που στον ήλιο του βραδιού γεννιέται.
Οι αλκυώνες πετούνε σμήνη - σμήνη
στο μάκρος των χειμάρρων να κουρνιάσουν.
Η θλίψη, όταν ο ήλιος δύη, τονίζει,
παίζοντας τον σκοπό του Ανγκόρ - Ρεάς,
τον ύμνο που τον βασιλιά αποκοιμίζει κάθε βράδι.
Μελαγχολία του βραδινού ήλιου!
Τα κοτσύφια πετούν ζευγαρωμένα,
για να χαθούν στις κορφές των ανθισμένων δέντρων.
Μονάχα εγώ κ' αγαπημένη μου
δεν ανταμώνουμε ποτέ μας!
Από μακρυά αγναντεύουμε
καθένας του αλλουνού τον τόπο.
Τότε, σα βασιλεύη ο ήλιος,
το τουρμπάνι μου βγάζω
και περπατώ το δάσος - δάσος
και πάω και πάω
και χώνομαι στα πιο πυκνά δέντρα
και την αγαπημένη μου παντού γυρεύω.
Και, ξαφνικά, τη βλέπω.
Παίρνει νερό από την πηγή.
Μα όχι, δεν είναι κείνη, έκαμα λάθος.
Δεν είναι, αλοίμονο, παρά το αστέρι της αυγής
που κατέβηκε στ' ουρανού τον όχτο,
να πιή από την πηγή, να ξεδιψάση...

25 Ιουλίου 2007

ΜΠΑΛΕΤΟ!!!!!!!!!!!!!

Μερικές φορές βλέπεις ένα σώμα να χορεύει και λες,αυτό αρκεί...Δεν χρειάζεται να γράψω ή να πώ τίποτα άλλο.Είναι από μόνο του ποίηση...Μόνο που μερικές φορές είναι πιο δύσκολο γιατί για να φτάσει εκεί ένας άνθρωπος,να χορεύει έτσι εννοώ,έχει θυσιάσει πάρα πολλά,ίσως και την ψυχή του εκτός από το σώμα του...

Φερνάντο Πεσσόα

Κοιτάζω τη σιωπηλή λίμνη
που το νερό της η πνοή του αέρα ρυτιδώνει
μη γνωρίζοντας αν τα επινοώ όλα εγώ
ή εάν όλα ανίδεα είναι.

Η λίμνη τίποτα δε λέει.Τ’ αεράκι
σαλεύει, μα δε με αγγίζει,
δεν ξέρω αν είμαι ευτυχής
ούτε αν επιθυμώ να είμαι.

Οι ρυτίδες τρεμουλιάζουν,
χαμογελούν πάνω στα κοιμισμένα νερά.
Γιατί να έχω φτιάξει από όνειρα
τη μόνη ζωή που έχω…

23 Ιουλίου 2007

Ο ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ , ΟΙ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΙ ( Άρη Δικταίου)

ΒΟΥΣΜΑΝΟΙ
Νότιος Αφρική

ΜΟΙΡΟΛΟ'Ι' ΓΙΑ ΤΗ ΒΡΟΧΗ

(Στον Trace-tanz των Γιατρών-Μάγων)

Γιατί δε βρέχει;
Ποιός Κύριος δεν αφήνει τη βροχή να πέσει;
Ο ήλιος καίει, καίει και φλογίζει:
ο άνθρωπος θα ζήσει ακόμα;
Θα πάρουν τα πνεύματα την εποχή των βροχών μακρυά μας;
O άνθρωπος πού θα βρει να πιή νερό;
Έτσι, ο άνθρωπος, ό,τι μπορεί, είναι να πεθάνει από δίψα.
Τί μπορεί να κάμη ο άνθρωπος μονάχος;
Μα, τώρα, είμαστε έτσι καλύτερα,
γιατί είμαστε εγκαταλειμμένοι.

20 Ιουλίου 2007

Mugam

Το Mugam είναι μια μουσική φόρμα, που συναντιέται σε πολλόυς ανατολικούς λαόυς με διάφορα ονόματα. Εδώ παρακάτω έχουμε ένα όμορφο βιντεάκι από έναν αζέρο καλλιτέχνη τοn Alim Qasimov. Με λίγα λόγια το Mugam είναι μια αυτοσχεδιαστική μουσική φόρμα που βασίζεται σε κάποιο ποίημα, συμήθως διαλέγονται παραδοσιακά ποίηματα από τα τούρκικα, τα αράβικά ή τα περσικά. Ένα μικρό μέρος της μουσικής που εκτελείται έχει προαποφασιστεί. Τα σολιστικά μέρη των οργάνων καθώς και όλο το τραγουδιστικό μέρος αυτοσχεδιάζονται επί τόπου. Είναι κάτι σαν την Τζαζ της ανατολής. Παρ'όλα αυτά είναι δύσκολο για τον μη εξασκημένο ακροατή να καταλάβει που ακριβώς αρχίζει και που ακριβώς τελειώνει ο κάθε αυτοσχεδιασμός. Παρακάτω έχουμε ένα βιντεάκι από συναυλία του Qasimov που τραγουδάει με την κόρη του.

και λίγο από Bach για να μην ξεχνιόμαστε :D

για τον φίλο μου τον αρχικόμη de Vazy, γιατί υπάρχουν μεγάλοι ερμηνευτές για μεγάλα έργα και όταν αυτό συντελείται τότε... γίνεται αυτό που βλέπετε...

Rostropovich plays the Prelude from Bach's Cello Suite No. 1

και κάτι από την μεγάλη λειτουργία σε Σί ελάσσονα του Μπάχ... το Kyrie...

17 Ιουλίου 2007

ΤΑΓΚΟΡ-ΤΑ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΕΝΑ ΠΟΥΛΙΑ

Ο μεγάλος γεννήθηκε παιδί,κι όλη
του τη μεγάλη παιδικότητα στον
κόσμο τη χαρίζει όταν πεθαίνει...


για τον thomas.ελπίζω η απάντηση αυτή για το ποίημα του Άδωνη να είναι λιγότερο φιλολογική...

13 Ιουλίου 2007

Ντίνος Χριστιανόπουλος

ΙΘΑΚΗ

Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια
ή από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου,
τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη
με τα χριστιανικά της σωματεία
και την ασφυχτική της ηθική.
Πάντως, δεν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο.
Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο
αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες.
Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί
κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας
που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…
Τώρα επιστρέφω με μιαν ύποπτη προσπάθεια
να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω
κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει
την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει
στον πατέρα τον καλόκαρδο, να ζήσει
στους κόλπους του μιαν ασωτία ιδιωτική.
Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,
που με κρατάει πάντα μακριά.
Μα κι αν ακόμα δυνηθώ να προσεγγίσω,
τάχα η Ιθάκη θα μου βρει τη λύση;


06 Ιουλίου 2007

Neruda - Συνέχεια

Πάντα

Αντικρίζοντάς σε
Δε ζηλεύω.
Έλα μ’ έναν άντρα
Στην πλάτη σου,
Έλα μ’ εκατό άντρες στα μαλλιά σου,
Έλα με χίλιους άντρες ανάμεσα στα στήθη και στα σκέλη,
Έλα σαν ένα ποτάμι
Γιομάτο πνιγμένους
Που σμίγει την άγρια θάλασσα,
Τον αιώνιον αφρό, το χρόνο.
Φέρτους όλους
Εκεί που σε προσμένω
Θα ‘μαστε πάντα εσύ και γω
Μόνοι πάνω στη γη
Για ν’ αρχίσουμε τη ζωή.