23 Αυγούστου 2008

Γκούντερ Γκράς

Πτυσσόμενα καθίσματα


Τί θλιβερές που είναι αυτές οι αλλαγές;
Οι άνθρωποι ξεβιδώνουν από τις πόρτες τους τίς ταμπελίτσες
με το όνομά τους,
παίρνουν τον τέντζερη με το λάχανο
και το ξαναζεσταίνουν σε άλλον τόπο.

Μά τί έπιπλο είναι αυτό
πού διαφημίζει την αναχώρηση;
Οι άνθρωποι σηκώνουν τα πτυσσόμενα καθίσματα τους
και μεταναστεύουν.

Πλοία φορτωμένα μέ νοσταλγία και επίμονη επιθυμία για εμετό
μεταφέρουν παντεταρισμένα καθίσματα
και τους απαντετάριστους ιδιοκτήτες τους
εδώ και εκεί.

Τώρα και στις δυό μεριές του μεγάλου ωκεανού
υπάρχουν πτυσσόμενα καθίσματα·̇
τί θλιβερές που είναι αυτές οι αλλαγές.


(Μετάφραση: Ηλίας Κυζηράκος)

22 Αυγούστου 2008

Ιαπωνικά Χαικού

Στον καθρέφτη του νερού
Δυσπιστείς
Την ίδια σου την όψη.

(Σενρύου)


Χρόνο το χρόνο
η μάσκα του πιθήκου
φανερώνει τον πίθηκο.

(Ματσούο Μπασό)


Σου παραδόθηκα
(εσύ θα μπορούσες;)
όπως οι ρυτίδες του νερού
παραδίνονται
στον ήρεμο άνεμο.

(Ονο-Νο Κομάτσι)


Αποκοιμήθηκα
Ξύπνησα και είχε
περάσει η άνοιξη.

(Γιόσα Μπουσόν)


Ποτέ μην ξεχνάς
Περπατάμε στην κόλαση
χαζεύοντας λουλούδια.


Μπορεί αυτός ο κόσμος
να είναι ένα λάθος
αλλά οι κερασιές ανθίζουν .

(Κομπαγιάσι Ίσσα)

17 Αυγούστου 2008

Θέρος στο Παλαιό Χωριό

Εφέτο
Δεν πήγα πουθενά

Δε βγαίνω πολύ
Δεν πίνω πολύ
Δεν καπνίζω πολύ
Δεν κάνω σεξ εν Ροκ εν Ρολ πολύ
Δε δουλεύω πολύ

Όμως
Έχω γαμηθεί
Στα σύκα

05 Αυγούστου 2008

Νίκος Σφαμένος

Άτιτλο

θα με δεις
στους τοίχους της πλήξης
στα φανάρια που δεν άναψαν ποτέ
είμαι εδώ
με σκυφτή πλάτη
βρώμικη ανάσα
να μετράω μέρες που φεύγουν
σ’ άδεια λιμάνια

ο τρόμος πλησιάζει αργά
σέρνεται σαν γάτα
τη ξέρω αυτή τη μυρωδιά
τη ξέρω
νύχτες τώρα

δεν άντεξα ποτέ τους ποιητές
τα πλήθη με τρομάζουν
οι έρωτες δε μου φέρθηκαν καλά
οι θεοί δεν ήταν ευγενικοί

κοιτάζω απ το παράθυρο τα φώτα της πόλης:
άλλο ένα ποίημα πεταμένο στο πάτωμα

04 Αυγούστου 2008

Ωδή Εις Ρούλιαν

Ο Δ. Ρούλιας, γνωστός τοις πάσι και ως Castorp, Κάστωρπ, Κάστωρ και λοιπά, είναι γνωστός για την πολισχιδή του δραστηριοποίηση στον ευρύτερο τομέα των γραμμάτων και των Τεχνών, παλαιότερα στην Πάτρα, αυτό τον καιρό στην ιδιαιτέρα του πατρίδα, την Πρέβεζα. Στην Πρέβεζα δραστηριοποιείται επίσης και σε διάφορες άλλες εργασίες για βιοπορισμό (εκτυπώσεις, μεταφορές κ.ά.) όπως σε παλαιότερό του σχόλιο ο ίδιος μας πληροφορεί. Είναι επίσης λάτρης της μουσικής και της ποίησης, κατά προτίμηση δε, της ξένης, την οποίαν και μεταφράζει μανιωδώς.
Κάπου έχω αναφέρει πως ο Ρούλιας με αξιοθρήνητο θάρρος και αυταπάρνηση με έσωσε από βέβαιο θάνατο στο γεμάτο νάρκες και μονιμάδες πυρακτωμένο πεδίο του Έβρου. Θέλοντας να εκφράσω λοιπόν την ευγνωμοσύνη μου στο πρόσωπό του εμπνεύστηκα το κάτωθεν ποίημα το οποίο συνέγραψα έχοντας κατά νου τις Ωδές του Ανδρέα Κάλβου, στις οποίες υμνούνται υψηλά ιδανικά και ιδέες, όπως αυτές του θάρρους, της ελευθερίας κλπ., πιστεύοντας πως η μορφή αυτή ταιριάζει με τη μεγαλειώδη προσωπικότητα του Κάστωρος.
Ιδού λοιπόν:


Εις Ρούλιαν

α΄
Όθεν έσβησε ο Κώστας*
στέκει ολόρθος ο Ρούλιας
ακμάζων

β΄
Συνετά αναζητεί
ήθη μεγαλουπόλεως
εις επαρχίαν

γ΄
Σε γιορτές, πανηγύρεις
πανταχού ο φωστήρ
είναι χωμένος

δ΄
Μέσα εις Τυπογραφείον
τιμολόγια κόπτει:
εργασίας δεσμά.

ε΄
Εις Πρεβέζης την ντάλαν
μεταφορές αλιεύει
-θείο το τρίκυκλον-

ς΄
Κάμνει δύω εργασίας
μα γλεντά και με κόρες
ο τυχοδιώκτης

ζ΄
Σε ξαπλώστρες ο Κάστωρ
μετά τόμων ποιήσεως
ολιγαρκείται

η΄
Αλλογλώσσους τους στίχους
άνευ χρονοτριβής
δια να μας μεταφράσει

θ΄
Ζουμεράς κορασίδας
δια της Τέχνης ω φίλε
άδραξον όλας

ι΄
Της Ποιήσεως χάρη
τα αείδροσα στήθη
εις κλίνην ρίπτε.


(*ενν. Καρυωτάκης)


Σίγουρα μπορεί κανείς να γράψει λαμπρότερα ποιήματα όταν πρόκειται για προσωπικότητες τέτοιου βεληνεκούς. Όμως κάνω μια ταπεινή αρχή και καλώ αξιοτέρους αοιδούς να κτυπήσουν την λύραν των...