30 Ιουνίου 2009

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ - Εγώ είμαι…


Εγώ είμαι…

Εγώ είμαι λοιπόν ο μικρός, ο ασήμαντος.
Το παιδί που ξυπόλυτο, με βρεγμένα πόδια,
βουλιαγμένα στην άμμο, του μιλούσες
και σου μιλούσε. Όμως, εσύ, ήξερες
πράγματα περισσότερα, επειδή
ήσουν παρούσα στον κόσμο από πάντοτε.
Και μου μιλούσες για την Αργώ,
Το σεληνόφως που χρύσωνε τα μαλλιά
του Οδυσσέα, τον μέγιστο στόλο σου
(όλων των ειδών τα σκαριά που ελλιμένισες
στο βυθό σου) κι ακόμη για το άπειρο
όπου ανακύκλωνες το μεγαλείο σου,
θάλασσα , κι άλλα πολλά. Ενώ εγώ
σου απαντούσα με το ίδιο χαμόγελο
που μιλούσα στο γύρω μου πολύμορφο
θαύμα, που λέγεται Κόσμος. Λόγον
άλλο πληρέστερο να μιλώ
με το θείο σύμπαν δεν είχα.

Αυτή ακριβώς η αίσθηση, ότι μιλάς στη θάλασσα σαν να ‘τανε γυναίκα. Μα όχι μια οποιαδήποτε γυναίκα. Της μιλάς σαν να ‘τανε ερωμένη. Μια ερωμένη από περασμένα χρόνια και περασμένες ζωές. Η αιώνια ερωμένη. Που ταυτόχρονα είναι η παρηγοριά και η καταστροφή μαζί. Κάπως έτσι μιλάει ο ποιητής στην θάλασσα και όλα αυτά μου φέρνουν στο νου τον άλλον ποιητή που λέει: «Ας έρθει να με κοιμηθεί όποιος θέλει, μήπως δεν είμαι η θάλασσα;».


29 Ιουνίου 2009

MikaMika

Αυτό το ποίημα το λάβαμε από την Μαίρη Αλεξοπούλου :). Ελάτε λοιπόν να παίξουμε!




Τα ξέρω αυτά τα παιχνίδια που ονομάζεις «αθώα».
Ξέρω πώς να τα παίζω: κρυφτό, κυνηγητό, κουτσό.
Ξέρω να κρύβομαι, να κυνηγάω, να είμαι ανάπηρη για σένα.
Και ξέρω να κερδίζω.


Δεν έχει αθωότητα το κέρδος. Ούτε και η χασούρα
έχει. Δεν έχει αθωότητα
παρά μονάχα
το τίποτε.
Εκείνο
εκείνο το τίποτε
εκείνο της Φράννυ και του Ζούι
εκείνο προτού να πει ο άτιμος Θεός «κι εγέννετο το φως».


Δεν έχει αθωότητα μετά από το πρώτο φως.
Α-νόητο φως.
Τί το θέλες, γλυκιέ μου, να το ανάψεις;
Από αγάπη, θα μου πεις.


Μήπως είσαι ο σατανάς ή κάποιος που του μοιάζει;


Ή μήπως θα ήθελες ναι ναι βαθιά μέσα σου μέσα εκεί βαθιά πολύ
βαθιά κι ανομολόγητα μήπως
θα ήθελες να είσαι Εκείνος;
Εκείνος που κυριαρχεί.
Ο μη αθώος.
Εκείνος.

Μήπως;


Αν πω αληθινά το όνομά σου, θα τιμωρηθώ;
Κι αν ονειρευτώ;
Κι αν τολμήσω;
Κι αν μετανιώσω;
Θα τιμωρηθώ;


Μετανιώνω συχνά.
Κι αλλάζω γνώμες.
Και παιδεύομαι και όχι
δεν είμαι αθώα.


Θέλεις λοιπόν
να παίξουμε;

14 Ιουνίου 2009