22 Δεκεμβρίου 2009

καλαντα

ισως , ναι , θα , μπορω........ , μπορει.... , αν , μα , οταν , καποτε... γιατι και ετσι , λοιπον , και τιποτα η ομως.... αν τ βρει το θαρος την ανθρωπια εκεινος και εκεινη... . στην φιλια σχεση , αγαπη να μου πει ... , τι θελει... , να κατανοησω την μορφη , αστρο η συνοθυλεμα προσωπικων ιδομενεων παραστασεων , στιγμων , ηδονων , φαντασιωσεν η απολαυσεων πραγματικοτητας , ζωης , καθημερινοτητας , ευ η του ανευ ουσιας , σημασιας , σχεση δικια μας η και των αλλων.... η αλλη η η μια... μετα την απουσια γονεων , φιλου , φιλων αγαπημενων απο την γη στον ουρανο η και το μον μοναχικο κοιταγμα της ολογεμης σεληνης...//ν α προσδιορισουμε την συγκροτημενη σχεση, η με την διαλεκτικη , καποιου ειδους' επαφη να βρουμε την εποικοινωνια.. για τους δυο και για τους αλλους. ο φιλος ευθαρσως η μονος η του κατ΄ιδιαν , να μου πει η να μου αναφερει που εκανα το σωστο και το λαθος..... η τι συμβαι νει , εχει γινει , συντελεστει , ειδαλως μονος ειμαρμενος η μοναχος με δυο η παρεα , να αναζητω , στα συνεφα , ουρανο , γη θαλ, θαλασσα, της σαγηνης την γη . η και το χρωμα της αγαπης και του ερωτα.... με μια αγκαλια , ενα φιλι , ενα χαδι , ονειρου και ζωης πραγματικοτητα... σαν δωσιμο ενος χεριου , ψυχης και σωματος.. εποικοινωνια και χειρονομια....

09 Δεκεμβρίου 2009

Μαρία Κούλη



Αίφνης εξωκείλαμε...

φταις, το ξέρεις
χρόνια μπάζαμε νερά αμφιβολίας
ούτε ρωγμή δεν κάλυψες
έστω όπως όπως
μείναμε από καύσιμα πέρσι
στη γιορτή σου
πνιγόσουν είπες
ως τότε πλέαμε καλά
πλώρη μηχανοστάσιο εσύ
εγώ πρύμνη και άγκυρες πολλές
τα παιδιά σηματωροί απλελπισίας
κρατούσαμε καλές ισορροπίες
έγερνα πάντα δεξιά
αριστερός εγκέφαλος, όπως λέει κάποιος γνωστός
εσύ διόρθωνες εντροπίες δήθεν ώσπου...
εξωκείλαμε σου λέω
γνώριμη τούτη η ξέρα, δε νομίζεις;
Θέα στον ακάλυπτο
χάθηκε ο κόσμος να ήτανε
μεζονέτα στην Εκάλη;
Μη μου στέλνεις SMS
δεν έχω σήμα, ούτε άλλωστε κι εσύ
κοίταξέ με
εμένα
αληθινά
είμαστε μόνοι
ναυαγοί
το ξέχασες;