30 Μαΐου 2007

ΜΙΡΟΣΛΑΒ ΧΟΛΟΥΜΠ

ΠΕΖΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Παρ’ όλον ότι ένα ποίημα γεννιέται όταν δεν μένει τίποτ’ άλλο να γίνει, παρ' όλον ότι ένα ποίημα είναι μια τελευταία προσπάθεια να μπει κάποια τάξη όταν δεν μπορεί κανείς να υποφέρει άλλο την αταξία,
παρ’ όλον ότι χρειαζόμαστε τους ποιητές πιο πολύ όταν χρειαζόμαστε επίσης πιο πολύ την ελευθερία, την βιταμίνη C, τις επικοινωνίες, τους νόμους και την θεραπεία της υπέρτασης,
παρ’ όλον ότι το να ‘σαι καλλιτέχνης σημαίνει αποτυχία και τέχνη σημαίνει αφοσίωση στην αποτυχία, όπως λέει ο Σάμουελ Μπέκετ,
ένα ποίημα δεν είναι από τα τελευταία αλλά απ’ τα πρώτα πράγματα του ανθρώπου.

22 Μαΐου 2007

Jacques Prevert

Σαγκουίνι

Το άνοιγμα του φερμουάρ γλίστρησε πάνω στους γοφούς σου,
κι η ευτυχισμένη θύελλα του ερωτευμένου σου κορμιού
στ' όμορφο μισοσκόταδο
ξέσπασε με μιας
Και πέφτοντας το φόρεμά σου στο γυαλισμένο πάτωμα
θόρυβο πιο πολύ δεν έκανε
απ' της πορτοκαλόφλουδας που πέφτει σε ταπέτο
Μα κάτω από τα πόδια μας
τα φιλντισένια του κουμπάκια τρίζανε σαν τους σπόρους
Σαγκουίνι
όμορφο φρούτο
η αιχμή του στήθους σου
χάραξε μια νέα γραμμή τύχης
στην παλάμη του χεριού μου
Σαγκουίνι
όμορφο φρούτο.

Ήλιε νυχτερινέ.

20 Μαΐου 2007

ΛΟΥΙΣ ΘΕΡΝΟΥΔΑ


ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΕΙ....

Αν ο άνθρωπος μπορούσε να ονομάσει εκείνο που αγαπάει,
Αν ο άνθρωπος μπορούσε να σηκώσει την αγάπη του στον ουρανό
Σαν ένα σύννεφο στο φως'
Αν όπως τοίχοι που γκρεμίζονται,
Για να χαιρετήσει την αλήθεια ορθή στη μέση,
Μπορούσε να γκρεμίσει το σώμα του, αφήνοντας μόνο την αλήθεια της αγάπης του,
Την αλήθεια του εαυτού του,
Που δεν την λένε δόξα, φιλοδοξία ή τύχη,
Αλλά επιθυμία ή έρωτα,
Εγώ θα ήμουν αυτός που φανταζόταν'
Αυτός που με τη γλώσσα του,τα μάτια και τα χέρια του προκηρύσσει στους ανθρώπους την άγνωστη αλήθεια,την αλήθεια του πραγματικού έρωτα του.
Δε γνωρίζω άλλη ελευθερία από κείνη του να είμαι φυλακισμένος κάποιου
Που δεν μπορώ να ακούσω τ'ονομά του χωρίς να ριγήσω'
Κάποιου που με κάνει να ξεχνάω αυτή την άθλια ύπαρξη,
Που γι'αυτόν η μέρα και η νύχτα είναι για μένα αυτό που εκείνος θέλει,
Και το σώμα και το πνεύμα μου πλένε στο σώμα και στο πνεύμα του
Σαν ξύλα χαμένα που η θάλασσα βουλιάζει ή ταξιδεύει
Ελεύθερα, με την ελευθερία του έρωτα,
Τη μοναδική ελευθερία που με εξυψώνει
Τη μοναδική ελευθερία που γι'αυτή πεθαίνω.
Εσύ δικαιολογείς την υπαρξή μου:
Αν δε σε γνωρίσω, δεν έχω ζήσει'
Αν πεθάνω χωρίς να σε γνωρίσω,δεν πεθαίνω γιατί δεν σε έζησα...



Στον Θωμά

16 Μαΐου 2007

Ας προβληματιστούμε λίγο!!!!!

Είναι άλλο να απαιτείς την ελευθερία σου και άλλο να επιδιώκεις τον καταδικασμό κάποιου άλλου!Το να θές να επισκεφθείς τον/την σύντροφο σου στο νοσοκομείο ή στη φυλακή ή οπουδήποτε αλλού φυσικά και αποτελεί δικαίωμα.Αλλά τέτοιου είδους δικαιώματα μπορούν να κατοχυρωθούν με άλλου είδους τρόπους και όχι με το γάμο.Δεν είναι ελευθερία να θεωρείται ότι αγαπάς και νοιάζεσαι κάποιον έχοντας πιστοποιητικό γάμου!!!!!!Απλά διαφωνώ με ολον αυτό τον κοινωνικό καταναγκασμό για το γάμο.Είτε είσαι είτε δεν είσαι ομοφυλόφιλος,αν δεν έχεις παντρευτεί δεν έχεις κανένα δικαίωμα.Αυτή είναι μια γενικότερη αντίληψη που έχω για το γάμο.Τώρα σχετικά με το γάμο των ομοφυλόφιλων ας σκεφτουμε την περίπτωση που κάποιος θέλει να υιοθετήσει ένα παιδί,τι είδους πρότυπα θα έχει???Φυσικά η αγάπη δεν έχει φύλο αλλά δεν φτάνει η αγάπη για την δημιουργία μιας ισορροπημένης προσωπικότητας.Κατα κύριο λόγο χρειάζονται σωστά πρότυπα.Τί είναι σωστό ή όχι δεν μπορώ να το κρίνω εγώ,γι'αυτό επισημαίνω ότι όλο αυτό είναι μια προσωπική προσέγγιση.