16 Δεκεμβρίου 2006

Το λογοτεχνικό καφενείο ανοίγει τις πόρτες του

Το λογοτεχνικό καφενείο (ή σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή cafe literaire) ανοίγει σήμερα τις πόρτες του.

Στο blogg αυτό θα δημοσιεύονται κατ' αρχάς οι ανακοινώσεις της λογοτεχνικής ομάδας φοιτητών του πανεπιστημίου πατρών.

Η λογοτεχνική ομάδα αποτελείται από νεαρά άτομα (φοιτητές και μη) που συναντιόμαστε κάθε

Τετάρτη στις 10:30
και κάθε

Σάββατο στις 7:30

στο στέκι των Πολιτιστικών Ομάδων Φοιτητών του Πανεπιστημίου Πατρών, σ' ένα κτήριο που βρήσκεται στο κέντρο της Πάτρας

Αλεξάνδρου Υψηλάντου 121.

Στην ομάδα είναι ευπρόσδεκτοι να παρακολουθήσουν και να σημμετάσχουν όσοι (φοιτητές και μη) ενδιαφέρονται για την λογοτεχνία σε κάθε της έκφανση.
  • Ποίηση
  • Μυθιστόριμα
  • Διήγημα
  • Θέατρο
  • Σενάριο
  • Λιμπρέτο
  • Φιλοσοφία

Η λογοτεχνική ομάδα είναι ένα μέρος όπου διβάζουμε και συζητάμε για κείμενα που έχουμε διαβασει καθώς και για κείμενα που έχουμε γράψει. Είναι μια καλή ευκαιρία για να μοιραστούμε τις προσωπικές μας δημιουργίες και να συζητήσουμε πάνω σε αυτές.

Αυτά τα λίγα για την λογοτεχνική ομάδα. Όπως ενδιαφέρεται είναι ευπρόσδεκτος.

Κατά δεύτερο λόγο, εκτώς από τις ανακοινώσεις της λογοτεχνικής ομάδας αυτό το blogg φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα σημείο δικτυακής συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων και προβληματισμών πάνω σε θέματα λογοτεχνικά.

Αυτά τα λίγα σε πρώτη φάση...

και θα κλείσω την πρώτη αυτή αποστολή με ένα ποίημα του τσέχου ποιητή jaroslav seifert

Τραγούδι

Άσπρο μαντίλι ανεμίζει
όποιος φεύγει και δεν μετανιώνει,
κάθε μάρε κάτι τελειώνει,
κάτι εξαίσιο τελειώνει.

Το ταχυδραμικό περιστέρι φτεροκοπά
στον αέρα, όταν γυρίζει στη φωλιά του,
με ελπίδα ή χωρίς ελπίδα καμιά
πάντα ο καθένας γυρίζει στην φωλιά του.

Σκούπησε τα δάκρυα σου
και χαμογέλασε με μάτια κλαμένα,
κάτι αρχίζει ολοένα,
κάτι εξαίσιο αρχίζει ολοένα.

Ανακοίνωση

Σήμερα Σάββατο 16 Δεκεμβρίου η Συναντηση θα αρχίσει στις 7:30 το απογευμα.

Το θέμα της συζήτησης σήμερα θα είναι ελεύθερο.

1 σχόλιο:

Danai Lama είπε...

Πολύ καλή ιδέα!
Έτσι όσοι δεν μπορούμε να είμαστε στην ομάδα με τη φυσική μας παρουσία θα είμαστε με τη... διαδικτυακή!
Αν και νομίζω ότι για να είμαστε όλοι ίσοι θα πρέπει να μπορούμε όλοι να ανεβάζουμε ποστ και όχι να έχουμε μόνο τη δυνατότητα να σχολιάζουμε...
Και μια και μιλάμε για ταχυδρόμους

Κάθε πρωί όπου ξυπνώ
τρέχω στην πόρτα και κοιτώ

Τρίτη Κυριακή Δευτέρα
κι άλλη μια χαμένη μέρα

Πάνε κι έρχονται ολοένα
τα βαπόρια και τα τρένα

Ταχυδρόμε ανάθεμά σε
μόνο εμένα δεν θυμάσαι

Πιάνει ο κόσμος περιστέρια
κι εγώ μένω μ΄άδεια χέρια

-Γράμμα τέτοιο δε λαβαίνεις
άδικα μην περιμένεις

Δεν σου το ΄χουνε γραμμένο
κι αν σου το ΄χουν πάει αλλού

Άλλος μένει εκεί που μένεις
και το δίνουνε αυτουνού

Ίσως να ΄ναι και σταλμένο
σ΄άνθρωπο του φεγγαριού

Ή και παραπεταμένο
σε μιαν άκρη τ΄ουρανού