27 Ιουνίου 2007

Louis Cernouda και Τζελαλαντίν Ρουμί

Προσκυνητής

Να γυρίσεις; Ας γυρίσει όποιος έχει
στα τόσα χρόνια κι από τέτοιο ένα ταξίδι
κουραστεί απ' την πορεία και τη λαχτάρα
της γης του, του σπιτιού του, των φίλων του,
της αγάπης, που πιστή τον περιμένει.

Μα εσύ; Να γυρίσεις; Μην το σκέφτεσαι,
παρά τράβα μπροστά ελεύθερος,
διαθέσιμος για πάντα, νιός ή γέρος,
χωρίς γιο να σε ψάχνει όπως τον Οδυσσέα,
χωρίς Ιθάκη ή Πηνελόπη να σε καρτεράνε.

Τράβα, τράβα μπροστά και μην επιστρέφεις,
πιστός στον δρόμο και στη ζωή σου μέχρι τέλους.
Μη νοσταλγείς μια μοίρα, που 'ναι πιο εύκολη.
Τα πόδια σου στη γη που πριν δεν πάτησες.
Τα μάτια σου σ' αυτό που πριν δεν είδες.


Μετφ. Ηλίας Ματθαίου

Μερικοί δεν φεύγουν καν. Μερικοί φεύγουν και κάποτε ξαναγυρνούν, όπως ο Οδυσσέας στην Πηνελόπη. Μερικοί φεύγουν και δεν γυρνάν ποτέ γιατί είναι «τα πόδια τους στη γη που πριν δεν πάτησαν» είναι τα «μάτια τους σ’ αυτό που πριν δεν είδαν»… και κάτι ακόμα για τα ταξίδια που μας θυμίζει ο Ρουμί.

Αν ένα δέντρο μπορούσε να πετάξει δεν θα υπόφερε στο πριόνι.
Ο ήλιος βιάζεται όλη νύχτα να ‘ναι πίσω για το πρωί.
Αλμυρό νερό εξατμίζεται για να μουσκέψει
Ο κήπος με δροσερή βροχή.

Μια στάλα αφήνει το σπίτι της ξωπίσω μπαίνει σ’ ένα κοχύλι
Γίνεται μαργαριτάρι.
Ο Ιωσήφ αφήνει τον πατέρα του που κλαίει στην Αίγυπτο.
Θυμήσου πως κατέληξε αυτό:

Τα ταξίδια χαρίζουν δύναμη και αγάπη.
Κι αν πάλι δεν μπορείς να φύγεις
Κινήσου στα περάσματα του εαυτού.
Είναι σα στήλες φωτεινές
Διαρκώς αλλάζουν αλλάζεις κι εσύ
Σαν τις εξερευνάς.

1 σχόλιο:

smile είπε...

The real voyage of discovery consists of not in seeking new landscapes but in having new eyes.

Marcel Proust