06 Ιανουαρίου 2008

Κάθε πρωί

Κάθε πρωί
Καταργούμε τα όνειρα
Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια
Tα ρούχα μας είναι φωλιά από σίδερο
Κάθε πρωί
Χαιρετάμε τους χτεσινούς φίλους
Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμόνικες
- Ήχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.

(Ασήμαντες απαριθμήσεις - Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.
Μα πού τελειώνει η μοναξιά; )

Μανόλης Αναγνωστάκης, Η συνέχεια, 1954

Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία, αγάπη και ευτυχία!

Δεν υπάρχουν σχόλια: