02 Νοεμβρίου 2008

Γιώργος Βλάχος

Τα τρία αυτά ποίηματα μας τα έστειλε ο φίλος Γιώργος Βλάχος και είναι από την ποιητική σου συλλογή "Δεν έχω visa για την ελευθερία", ΑΘΗΝΑ 2005. Ευχαριστούμε πολύ τον Γιώργο και ελπίζουμε να μοιραστεί μαζί μας και πιο πρόσφατα ποίηματα. Θα χαρούμε πολύ.

α'

Εξόριστος είμαι σχοινοβάτης
στου πλανήτη ανέραστο λόφο
μέγας τραγουδιστής.
Μ'έναν στίχο ανάθεμα
το λουκέτο σπάω της ιστορίας.
Ο νόμος είναι συρματόπλεγμα,
κρατητήριο,στρατόπεδο,
σπίτι-κελί,νύκτα πουτάνας,
χάραμα μελλοθάνατου,
άφραγκου μύστη θεωρία,
χαπακωμένος τράγος,
εκκλησία μαστούρα.

Εγώ ο εραστής της απόλυτης μέρας
δεν έχω visa για την ελευθερία.


β'

Τ'απόστημα θα σπάσω
της σοδειά σας.
Την άδεια σας κουλτούρα
κατουράω.
Σ'εφετεία στέλνω τους εφέτες
και τις επωμίδες στήνω
στ'απόσπασμα.


γ'

'Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή
Εκατομμύρια Άγιοι εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα-Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια Άγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.

1 σχόλιο:

Churchwarden είπε...

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ. Τρία άρτια ποιήματα.