26 Νοεμβρίου 2008

Μάρω Βαμβουνάκη - Η μοναξιά είναι από χώμα

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη, 'Η μοναξιά είναι από χώμα'. Πρόκειται για δεκαοκτώ ανεπίδοτες ερωτικές επιστολές ενός άντρα προς τη γυναίκα που χώρισε και πλέον ζει αυτοεξόριστος σε ένα νησί.
Ευχαριστώ πολύ τη φίλη που μου σύστησε το βιβλίο, νομίζω πως αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε...



"Είμαι από άμμο, στο είπα.
Είμαι ένα κουτί σαν εκείνα τα παλιά κουτιά - δώρα που το πιο μεγάλο κουτί έκρυβε ένα μικρότερο και πιο μέσα άλλο κι άλλο. Το τελευταίο κουτάκι τι περιέχει; Αν περιέχει και κάτι... Λες η πορεία της ζωής μας να είναι μια παρέλαση άδειων κουτιών μονάχα; Σκέψου! Είναι κι αστείο τελικά, μια φοβερή φάρσα που να μάθουμε να μην παίρνουμε σοβαρά τον ευατό μας. Θυμάσαι που συζητούσαμε πως κάποιος σοφός θα επινόησε εκείνες τις ξύλινες ρώσσικες κούκλες που η μια μπαίνει μέσα στην άλλη;
Σε μένα δυστυχώς ο αριθμός είναι αναρίθμητος. Αν αδειάσω και απλωθώ σε όσες κούκλες περιέχωθα πλημμυρίσω το σύμπαν.
Τι να σου πω λοιπόν και τι να σου υποσχεθώ κι εξ' ονόματος τίνος να σου μιλήσω; Κατάλαβέ με, συμπόνα με."

24 Νοεμβρίου 2008

http://despair.com/blogging.html

11 Νοεμβρίου 2008

Ἐπικίνδυνη Μοναξιά

Ὅταν τὶς νύχτες τριγυρνῶ στὴ μοναξιά μου,
ψάχνω μέσ᾿ σὲ χιλιάδες πρόσωπα
νὰ βρῶἐκεῖνο τὸ τρεμούλιασμα
στὴν ἄκρη τοῦ ματιοῦ σου

Αν ἔστω κι ἕνας μόνο ἀπηχοῦσε
κάτι ἀπ᾿ τὴ δική σου ὀμορφιά,
θὰ τοῦ ῾λεγα: -«Λοιπόν, τί περιμένεις;
μὲ τὰ καρφιὰ τῶν παπουτσιῶν σου κάρφωσέ με»

καὶ δὲ θὰ καρτεροῦσα πιὰ γλυκὸ φιλὶ
οὔτε μία τρυφερὴ περίπτυξη

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος γεννήθηκε τὸ 1931 στὴ Θεσσαλονίκη ὅπου καὶ ζεῖ. Σπουδὲς καὶ πτυχίο κλασικῆς φιλολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης). Πρώτη ἐμφάνιση τὸ 1950, μὲ τὴν ποιητικὴ συλλογὴ «Ἐποχὴ τῶν Ἰσχνῶν Ἀγελάδων». Ἱδρυτὴς & διευθυντὴς τοῦ λογοτεχνικοῦ & καλλιτεχνικοῦ περιοδικοῦ «ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ» (1958-1983), τῶν «Ἐκδόσεων Διαγωνίου» (1957-1998), τῆς Μικρῆς Πινακοθήκης «Διαγώνιος» (1974-1995. Ἐξέδωσε πολλὰ λογοτεχνικὰ καὶ φιλολογικὰ ἔργα. Βιβλία του μεταφράστηκαν στ᾿ ἀγγλικά, γαλλικά, σουηδικὰ καὶ δανέζικα.
Ἔγραψε τὶς ποιητικὲς συλλογές: «Ἐποχὴ Τῶν Ἰσχνῶν Ἀγελάδων», «Ξένα Γόνατα», «Ἀνυπεράσπιστος Καημός», «Ὁ Ἀλλήθωρος», «Τὸ Κορμὶ & Τὸ Σαράκι», «Νεκρὴ Πιάτσα», «Τὸ Αἰώνιο Παράπονο» & «Ἡ Πιὸ Βαθιὰ Πληγή».

02 Νοεμβρίου 2008

Γιώργος Βλάχος

Τα τρία αυτά ποίηματα μας τα έστειλε ο φίλος Γιώργος Βλάχος και είναι από την ποιητική σου συλλογή "Δεν έχω visa για την ελευθερία", ΑΘΗΝΑ 2005. Ευχαριστούμε πολύ τον Γιώργο και ελπίζουμε να μοιραστεί μαζί μας και πιο πρόσφατα ποίηματα. Θα χαρούμε πολύ.

α'

Εξόριστος είμαι σχοινοβάτης
στου πλανήτη ανέραστο λόφο
μέγας τραγουδιστής.
Μ'έναν στίχο ανάθεμα
το λουκέτο σπάω της ιστορίας.
Ο νόμος είναι συρματόπλεγμα,
κρατητήριο,στρατόπεδο,
σπίτι-κελί,νύκτα πουτάνας,
χάραμα μελλοθάνατου,
άφραγκου μύστη θεωρία,
χαπακωμένος τράγος,
εκκλησία μαστούρα.

Εγώ ο εραστής της απόλυτης μέρας
δεν έχω visa για την ελευθερία.


β'

Τ'απόστημα θα σπάσω
της σοδειά σας.
Την άδεια σας κουλτούρα
κατουράω.
Σ'εφετεία στέλνω τους εφέτες
και τις επωμίδες στήνω
στ'απόσπασμα.


γ'

'Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή
Εκατομμύρια Άγιοι εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα-Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια Άγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.