21 Σεπτεμβρίου 2012

Μικέλης Άβλιχος - Ποιήματα



Χριστουγεννα 1911

Στη φάτνη των χτηνών Χριστός γεννάται
δίχως της Επιστήμης συντρομή
η θεία φύσις κάνει για γραμμή
κι ' οδράκος , σαν αρνί , Θεός κοιμάται .

Αύριον , άντρας , σαν ληστής κρεμάται
-νέα του κόσμου θέλει οικοδομή ,
σταυρό του δίνει ο νόμος πληρωμή-
πλην άγιο φως στον τάφο του πλανάται .

Διάκοι του Βάαλ , δεν είναι δικός σας
αυτός της φάτνης ο φτωχός Χριστός
που εκήρυξε για νόμο του τη χάρη .

Εσάς , τιμή σας μόνη το στιχάρι .
Πομπές , θεοπομπές το ιδανικό σας ,
κ' είν ο Θεός σας , σαν και σας μιαρός .

Εις δικαστάς 

Ω σεις, που θέσιν έχετε υψηλή,
που κρίνετε του κόσμου τ' αδικήματα,
που νεύετε κι ανοίγει η φυλακή
ελεύθεροι να κάνετε ατοπήματα,

που τη ζωή το χέρι σας κρατεί
κάθε πολίτη την τιμή, τα χτήματα,
ακούσετε της Μούσας τη φωνή
που δε φοβάται φυλακή, προστίματα:

Το ζύγι της η Θέμις δε σας δίνει,
σαν άχυρο το δίκιο να ζυγίζετε
για να 'χετε καιρό για το σεργιάνι.

Κι αν δε διψάτε για δικαιοσύνη
την πλάστιγγα κάνετε τηγάνι,
που μέσα εκεί τον κόσμο να τηγανίζετε.

Η πρώτη παράκληση το βράδυ 
με την κήρυξη του πολέμου μας 1912

Η δέ δύναμις της αμαρτίας ο Νόμος. 
(Παύλος προς Κορινθίους Α' 15-56) 


Φωτοπεριχυμένη η εκκλησιά,
μέσα με φόβο του θεού γυρεύουνε.
Νίκας κατά βαρβάρων να μας δώσει.
Κι απ’ όξου κάτι βρώμικα σκυλιά
Σκουρδουμπελοκοπώντας σκαρδακεύουνε
χωρίς Πατρίδα και Θεό και Γνώση! 

-Πέστε μου τώρα άνθρωποι λογικοί,
μέσα ή απ' όξου είναι η λογική;
-Και ενώ από μέσα αντηχάει το Αμήν
των σκύλων είναι το Ειρήνη Υμίν;
Κι από την αναρχία έχετε τρόμο,
Μη μοιάσουμε τα ζώα χωρίς το νόμο;

1 σχόλιο:

Άνθρωποι είπε...

Εξαιρετικός ο Άμβλιχος