25 Ιανουαρίου 2013

Μίλτος Σαχτούρης - 3 Ποιήματα

Egon Schiele (1890 - 1918) - Semi-nude Reclining


Φθινόπωρο


Τι γυρεύει το κορίτσι
στο σκοτάδι της καρέκλας;
γρήγορα
καθώς νυχτώνει το φθινόπωρο
γδύνεται
με σύννεφα μπροστά στα μάτια
με τη βροχή μεσ’ στο κεφάλι
με τη βελόνα στην καρδιά
βγάζει τις κάλτσες
βγάζει τα λουλούδια
πετάει το φωτοστέφανο

έξω τα φύλλα του καιρού
βάφονται στο αίμα

Πορτοκαλιά


Τι θλιβερός χειμώνας, Θε μου! Τι θλιβερός χειμώνας! Ένα πορτοκαλί μεσοφόρι κρέμεται, ένα ροζ ξεσκονόπανο και βρέχει. Ένας γέρος κοιτάζει μες’ απ’ το τζάμι. Ένα ξερό δέντρο, ένα φως αναμμένο χρώμα πορτοκαλιού. Ένα δέντρο με πορτοκάλια πιο πέρα. Και το κορίτσι αναποδογυρισμένο και το φλιτζάνι σπασμένο κι όλοι, Θε μου, να κλαίνε να κλαίνε να κλαίνε
Κι ύστερα χρήματα χρήματα χρήματα πολλά
Τι θλιβερός χειμώνας, Θε μου! Τι θλιβερός χειμώνας, Θε μου!
Τι θλιβερός χειμώνας

Ωροδείχτης


Από ψηλό βουνό είδα τη θάλασσα
μέσα στα χέρια της είδα
να ζουν και να πεθαίνουν τα πουλιά
κι εγώ έφεγγα ψηλά σαν άστρο
ήμουν ένα άστρο
με δάκρυα και με καρφιά
και γύρω μου ψάρια και σκάλες
σκάλες
ν’ ανεβούν να διώξουν
την καρδιά μου
σκάλες για να κατέβω εγώ
για να ξεσκίσω την καρδιά της θάλασσας

Δεν υπάρχουν σχόλια: